امام ، غير صاحب علم شريعت است . پس به صاحب علم شريعت ، اقتدا به ظاهر لازم ، و به صاحب علم طريقت و حقيقت كه سرّ شريعت امام ص است ، اقتدا به قلب و باطن واجب است و چاره از اقتداى به اين دو طايفهء جليله ، در ايّام غيبت امام ص نيست . و حضرت امام ص اشاره به شروح مسطوره به اين عبارت فرموده كه : صحيح نيست اقتدا مگر به صحّت قسمت ارواح در ازل ؛ يعنى ارواح جليلهء رفيعه كه در ازل - بىواسطه - ابداع شده‌اند ، و در ساحات قرب حقّ تعالى واسطه در قبول فيض ندارند بلكه خود - ازلا - از وسايط فيض به ساير ارواح انسانيّه‌اند ، و به حسب شمول عنايت بىعلّت الهيّه و قسمت ازليّه ، اكمل و اشرف و اقرب به حقّ - جلّ و علا - مىباشند نيز در اين عالم كه عالم شهادت است ، اقتدا به صاحبان اين ارواح جليلهء كامله ، صحيح و لازم ، و به غير ايشان غلط و باطل است ؛ چه ، باعث اقتدا در دين الهى به بزرگان ، طلب فيض و رحمت ، به واسطهء مقتداست از حقّ تعالى . و چنان‌كه وسايط فيض و رحمت در ازل ، ارواح جليلهء حضرات خاتم و ختميّون و ساير ارواح انبيا و رسل و اولياء - على حسب التّرتيب - ، از براى مطلق امم سالفه و لاحقه بوده‌اند ، در اين عالم نيز اقتداء به ايشان ، باعث كسب فيض و رحمت الهيّه خواهد بود . و كسانى كه در عالم ذرّ ، در صفوف متأخّرهء ابداع واقع بوده‌اند ، چگونه در اين عالم شايستهء مقتدائى خلايق باشند ؟ ! :

--> - به سوى خداوند است ، و مولاى من مرا خبر داده كه قاتل من ، تو خواهى بود . « حجّاج » گفت : تو در شمار قاتلان عثمانى ! و فرمان كرد تا سرش برگرفتند در سنهء 83 هجرى . و در اين وقت ، نود سال داشت و قبرش در « ثويّه » ما بين « نجف » و « كوفه » ظاهر است . . . » : « تحفة الاحباب » : 296 - 297